Followers
Showing posts with label Nubhan AF6. Show all posts
Showing posts with label Nubhan AF6. Show all posts
Thursday, September 20, 2012
Picisan - Nubhan AF6
Usahlah kau ucapkan selamat tinggal kepada diriku, apa gunanya
Perlukah kau rasmikan sesuatu yang telah hancur dan berkecai
Ku tak perlu simpati darimu hanya membunuhku
Yang aku mahu hanyalah cintamu yang menghilang kian padam
Yang aku mahu kau seperti dulu mencintaku
Tak perlu kau memohon kemaafan dari diriku sebelum kau pergi
Ianya tidak mungkin hentikan barah dari luka yang kau tinggalkan
Ku tak perlu simpati darimu hanya membunuhku
Yang aku mahu hanyalah cintamu yang menghilang kian padam
Yang aku mahu kau seperti dulu mencintaku
Ku sangka cinta adalah pelangi di penghujungnya tertimbun timbunan permata bahagia
Namun hanyalah dongengan dari bermulanya dipesankan dari pujangga picisan
Yang ku mahu cintamu yang jauh menghilang dan kian terpadam
Yang ku mahu
Wednesday, March 14, 2012
Mata Hati-Nubhan
Telah ku kata cinta ini selamanya
Telah ku janji selalu di sisi
Walau apa terjadi tak ku mungkiri
Begini dekat begitu jauhnya
Dalam jangkauan namun tak tersentuh
Ku hanya ruang kosong
Oh di matamu yang makin suram
Pudar cahaya meremuk jantung ini
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah ku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Telah ku hafal tiap garis di wajahmu
Telah ku kenal bahasa tubuhmu
Bertambah sukar lagi membiarkan kau resah begini
Kerana aku yang pernah kau kasihi
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah ku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Perpisahan paling menyiksa
Ketika bahagia sedang di puncak tertinggi dalam kehidupan
Namun siapalah aku untuk merubah suratan
Bila masanya tiba
Pandanglah aku
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah aku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Ku ingin rasa ku terus bernyawa
Telah ku kata cinta ini selamanya
Telah ku janji selalu di sisi
Walau apa terjadi tak ku mungkiri
Begini dekat begitu jauhnya
Dalam jangkauan namun tak tersentuh
Ku hanya ruang kosong
Oh di matamu yang makin suram
Pudar cahaya meremuk jantung ini
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah ku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Telah ku hafal tiap garis di wajahmu
Telah ku kenal bahasa tubuhmu
Bertambah sukar lagi membiarkan kau resah begini
Kerana aku yang pernah kau kasihi
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah ku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Perpisahan paling menyiksa
Ketika bahagia sedang di puncak tertinggi dalam kehidupan
Namun siapalah aku untuk merubah suratan
Bila masanya tiba
Pandanglah aku
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Pandanglah aku dengan mata hati
Ku rayu padamu peganglah aku biar ku rasa bernyawa
Ku ingin rasa ku masih bermakna
Ku ingin rasa ku terus bernyawa
Telah ku kata cinta ini selamanya
Subscribe to:
Comments (Atom)